گاهی آدم در دورانی از زندگیش قرار میگیره که میگه چرا من مثل فلانی نیست زندگیم؟ چرا فلان چیز رو من ندارم ؟چرا من شغل ندارم؟ چرا من جایگاه درسی ثابتی ندارم؟ چرا من خواستگار خوب ندارم؟ و...این چرا ها خیلی سخته چون اگه پاسخی براش آدم پیدا نکنه به نا امیدی و شرک میکشه کارش البته جوابی هم خیلی وقتا براش نیست مدت هاست درگیر چرا شدم درون خودم جنگی برپاست گاهی بیان کردم اما بعد پیشمان شدم از بیانش چون حس کردم بعد بدی از خودم رو نشون میدم بعدی از حسادت بعدی از نفرت بعدی از خشم بعدی از ناامیدی و... در آخ

اون هفته بود که وقتی خبر اینکه یمن عربستان و امارت و دبی را موشک زده خوندم دیگه نتوستم بخوابم یه حالت دلشوره اضطراب گرفتم همه اش تو ذهنم این مرور میشد که حواست به یمن باشه وقتی یمن تحرکاتش آغاز شد ظهور نزدیکه یک هفته که یمن پر قدرت داره میجنگه به طوری که در زمان حاضر تاسیسات نفتی آرامکو رو زده حالا میدونید چرا اینقدر مهمه این قضیه؟چون یمن تو اطلاعیه‌ای که دادن گفتنداین حمله در پاسخ نقض حریم هوایی یمن بوده. فقط به خاطره اینکه عربستان چندتا پهپاد فرستاده تو آسمونای یمن یعنی معادله تازهو ببینیدچند

یه چند وقتی به این کلمه فکر میکنم نمیدونم کِی و کجا به ذهنم وارد شده اما حس میکنم انس دارم باهاشحیات یعنی زندگی همیشه برام سوال بود که من ظهور و بروز کدوم صفات خدام به حدی که گاهی به خاطره فکر به این مسئله مختل میشد زندگیمبه طور شگفت انگیزی خیلی وقته فکر میکنم من صفت حیات را در وجودم دارمخیلی برام سنگینه یعنی حس میکنم با هربار فکر کردن به این کلمه پمپاژ قلبم چند برابر میشه چرا فکر میکنم بروز صفت حیات در من زیاده؟ چون هرجا پا بزارم اگه پر انرژی باشم توانایی زنده کردن محیط و افراد اطرافم را دارم